[FESTIVAL] Eet, bid, host

Online Community Manager in
London, United Kingdom
Online Community Manager
64 Keer bekeken

 

Screenshot 2021-08-25 at 12.14.08.pngDit thema maakt deel uit van het Communitycentrum Hospitality Festival. Het originele topic werd gepubliceerd op de Engelstalige Communitycentrum door @Solveig0, en is door ons vertaald.

 

Het is een vreemd jaar geweest. Er waren veel momenten waarop ik niet lekker in mijn vel zat. Vorig jaar overheerste een pandemie die eigenlijk deze zomer voorbij zou zijn, maar dat bleek niet het geval en daar was ik niet op voorbereid. Dit heb ik het afgelopen jaar geleerd van verhuren, en van niet verhuren.

We verhuren op Airbnb sinds 2016. Het ene jaar meer dan het andere. Het is altijd erg leuk geweest. We hebben veel nieuwe vrienden gemaakt en geleerd hoe je vreemden het naar hun zin maakt in je eigen woning.  

 

We wonen in een 150 jaar oude boerderij met een grote tuin op een groot terrein, zonder actieve landbouw, in een klein dorpje in het noorden van Denemarken. We verhuren zoveel als we kunnen, zijn actief in de lokale community, hebben twee dochters (5 en 6 jaar) en werken beiden als senior manager.

 

We kunnen wel stellen dat 2020 een vreemd jaar was. In plaats van de gebruikelijke gasten (Noren op doorreis naar de veerboot, Amerikanen die op zoek zijn naar hun roots, Nederlanders die het noorden van Denemarken willen zien…), ontvingen we nu veel Denen die hun eigen land wilden ontdekken nu ze niet naar het buitenland konden reizen. We gingen zelf ook nergens naartoe, dus we zaten de hele zomer thuis en deden niets. Het was heerlijk. We hebben een speelhuisje voor de kinderen gebouwd en gebarbecued met onze Airbnb-gasten.

 

Maar 2021 was nog vreemder. Denen maakten geen reisplannen voor in Denemarken omdat iedereen hoopte naar het buitenland te gaan, en ook mensen buiten Denemarken konden geen plannen maken om hier te komen. En dus leek het een heel rustig seizoen te worden zonder gasten. Zelf hoopten we mijn ouders in Noorwegen te kunnen opzoeken, dus we hadden onze advertentie in de drukste vakantieweken gesloten.

 

Toen het seizoen begon en we geen boekingen hadden, geen reisplannen en alles onzeker was, was ik behoorlijk ontmoedigd. Ik heb niet gemediteerd, want zoals we in Noorwegen zeggen: ik heb te veel mieren in mijn kont om ooit rustig te gaan zitten, maar ik deed mijn eigen soort van meditatie. Ik pakte mijn schop, liet mijn telefoon en social media binnen, en ging de tuin in om tijdens het tuinieren even alleen met mijn gedachten te zijn.

 

Wees eerlijk tegen jezelf: wat kan je eigenlijk aan? Ik baalde ervan dat we zo weinig reserveringen hadden, maar tegelijkertijd was ik degene die onze advertentie had gesloten. Maar weet je, wij mensen denken niet altijd rationeel, en alles in het leven voelde onzeker. We wisten niet of we konden reizen of niet, op het werk was het drukker dan ooit, en terwijl alles in de war was, had ik precies het aantal boekingen waar ik deze zomer klaar voor was: nul. Toen ik de advertentie weer opende, begonnen de reserveringen binnen te druppelen.

 

Wij zijn geen hotel, wij zijn onszelf. Natuurlijk willen we allemaal dat onze accommodaties mooi, comfortabel en Instagram-waardig zijn. Maar in het echte leven verhuur ik in een oude boerderij met grote spinnen en oude vloeren met soms een klein plasje water waarvan ik geen idee heb waar dat vandaan komt. In onze advertentie noem ik het een 'vintage boerderij'. Ik zorg dat het schoon is, als ik spinnen zie verwijder ik die, maar ik waarschuw gasten met 'hier leven spinnen (en soms muizen)'.

 

Niets is niet verkeerd, en dat er weinig gebeurt, is ook niet erg. Omdat onze beide kinderen nog niet naar school gaan, hadden we daarover geen stress. Ze speelden of keken tv terwijl ik vanuit huis werkte. Maar voor mijn kinderen betekende de lockdown vooral geen stress en meer qualitytime met hun ouders, die veel meer aanwezig waren dan voorheen. Zo ging het de rest van de zomer, en zo wil ik dat het de rest van het jaar gaat. Niet dat er zo weinig gebeurt, maar waardering voelen voor wat we hebben, het samenzijn met mijn kinderen, dingen nemen zoals ze zijn (inclusief spinnen), en een beetje gas terug nemen.

 

Ons Corona-project in 2020: de bouw van een speelhuis voor meisjesOns Corona-project in 2020: de bouw van een speelhuis voor meisjes

 

Onze betrokkenheid bij onze lokale gemeenschap met een van de 10 open tuinen in de stadOnze betrokkenheid bij onze lokale gemeenschap met een van de 10 open tuinen in de stad

 

Solveig

Heb je vragen? Stel ze hier

We also have a Dutch-speaking community - Click here

0 reacties
Begin een gesprek